۱۳۹۳/۲/۱

لغو یک حکم اعدام با میانجیگیری برنامه 90

اینقدر برنامه نود و مجری محبوبش در عرصه‌های اجتماعی فعالیت کرده و توفیق به دست آورده‌ که از همان دیشب، دلمان گواهی خبری خوش در صبح امروز را می‌داد؛ اما باز تا اعلام خبر دلواپسی امانمان نمی‌داد.
برنامه شب گذشته درست هنگامی که بحث رقابت‌های همزمان هفته پایانی لیگ و بالا و پایین شدن رتبه تیم‌ها به همراه حواشی و سخنان مربیان و بازیکنان پخش می‌شد و تب و تاب آن لحظات را برای فوتبال دوستان تازه می‌کرد، فردوسی‌پور گریزی زد به یک خبر از خبرگزاری‌ها و تلاش کرد در پرونده‌ای، میانجیگری کند که تصمیم گرفتن درباره آن بسیار دشوار است.

خبر به قصاص جوانی محکوم به اعدام در شهرستان نور اشاره داشت که شش سال پیش، فرزند یکی از فوتبالیست‌های سر‌شناس مازندران و شهر رویان را در یک درگیری به قتل رسانده ‌و قرار بود بامداد امروز، چند ساعت پس از پایان برنامه نود شب گذشته، حکم قصاص درباره‌اش اجرا شود؛ قصاصی که به هر واسطه، اولیای دم از اجرایش نگذشته بودند.

بدین ترتیب در شرایطی که محل اجرای حکم قصاص «ب.ق» از روز گذشته در مقابل دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان نور آماده شده و با حضور مأموران انتظامی در محل، در زمان پخش برنامه نود، همه چیز آماده اجرای این حکم به نظر می‌رسید، نود در نقش میانجی ظاهر شد و رودرروی مشتریان پر و پا قرصش از «عبدالغنی حسین‌زاده»، پدر متوفی نام برد و درخواست گذشت کرد.

برنامه «نود» واسطه آشنایی با قهرمانانی جدید شد

نام این پدر داغدار چندین بار دیگر هم در برنامه تکرار شد و در حالی که ساعت از نیمه شب گذشته و امروز رسما آغاز شده بود، فردوسی‌پور از تماس‌های متعدد مردمی خبر داد که برای پرداخت دیه به خانواده جوان از دست داده، اعلام آمادگی کرده بودند و حتی اواخر برنامه از جلب رضایت ضمنی ولی‌دم هم سخن گفت تا ساعات باقی مانده پر شود از تردید و دلشوره.
اینکه این برنامه فوتبالی به یاری توانایی‌های مجری‌ ـ تهیه‌کننده کاربلدش، لابلای سخن گفتن از فوتبال و بحث جنجالی مرتبط با آن، گریز زده و به مسائل دیگر هم بپردازد، موضوعی مسبوق به سابقه بود که ‌گاه موجبات درمان بیمارانی با ناراحتی‌های ویژه را هم فراهم آورده بود، ولی مگر می‌شد با تکیه بر این پیشینه، پیش‌بینی کرد که اولیای دم یک مقتول رضایت بدهند و از حق خود بگذرند؟!
از یک سو تلاش‌های نافرجام خانواده فرد محکوم به اعدام برای رضایت گرفتن از خانواده مقتول، احتمال اجرای حکم قصاص را قوت می‌بخشید و از سوی دیگر، یادآوری بزرگواری مردمی که در ماه‌های اخیر‌ ــ و پس از دستور ویژه رئیس دستگاه قضا برای تعیین تکلیف پرونده‌های قصاص‌ ـ سیصد اعلام رضایت را به ثبت رساندند، نور امیدی بود که بر ماجرای اعدام صبح امروز می‌تابید.
گرگ و میش اول امروز، وقتی زمان اجرای حکم نزدیک می‌شد، جمعی با حضور خود در محل، درخواست رضایت از خانواده مقتول را ‌‌داشتند، ولی وقتی ضابطان قضایی، طناب را دور گردن محکوم انداختند، شاید هیچ کدام ‌باور نمی‌کردند رویدادی غیر از اعدام رخ دهد؛ اما این گونه شد.
در لحظه آخر پدر و مادر مقتول در اقدامی غافلگیر کننده، طناب دار را از گردن متهم به قتل پسرشان برداشتند و اعلام گذشت کردند تا نشان دهند، اینقدر بزرگند که می‌توانند جای خالی فرزند خود را احساس کرده و پدیدآورنده این فقدان را ببخشند؛ بخششی که چه بسا هیچ ارتباطی هم با نود نداشته، ولی دست‌کم نود دریچه‌ای برای نشان دادنش به جامعه شده و واسطه‌ای برای معرفی والدینی از این دست.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

به نظر شما رسانه مستقل وجود دارد؟
رسانه مستقل چه ویژگی باید داشته باشد؟